Bir Kadın Sevmişti

Bir kadın yüreği titriyordu, yıllanmış sevdasıyla,

Gözleri hep buğulu, acılı bakıyordu,

Güvensiz di artık sevmelere,

Korkuyordu.

Çok sevmiş, yıllarını vermişti,

Yığın yığın anılarını denk yapıp veda etmişti,

Ettirilmişti.

Ağırlıkları tonlarca,

Sıcaklıkları kor demir gibi,

Anı değil, anılardı maziye uğurladıkları,

Uğurlamak isteyip bir türlü vedalaşamadıkları.

Dönüşü olmayan yollara düşmüş, başka yüreklere girmiş,

Başka hayatlara can olmuş,

Huzuru bulmuş, bulmuş ya,

Aşkını yaşayamamış,

Kaderine razı olmuş.

Sabahları tan vakitlerinde,

Akşamları güneş batımlarında,

Bir banka tüneyip sessizce,

Denizleri sevdası bilip,

Seyre dalmıştı uzaklaşan dalgaları,

Umutlarını,

Hayallerini,

Arzularını.

Her defasında bu son, son gözyaşım demiş,

Yola koyulmuştu yeniden başlarcasına.

Bir kadın sevmişti, mutluluk istemişti, mutlu da olmuştu,

Kısa sürmüştü, sürdürülmüştü,

Hayat işte bu, kader belki de,

Onu da katmıştı suskunlarına.