Bir Kahve İçimi

odaların sarsak mühründe

bir düşün sesine sırnaşan düşünce lekesinde

kıyıda ve kayada

içimin gülen çocuklu bahçesi

kır gözlerimin mavi bulutu

şiirsel toprakların rüzgarla bileştiği yaşta

güneşin ve nehirlerin sonsuz akışında

tüm zamanların tohum yeşeren ağ’ındayım..

Ey ayaklarımın avare şehri

küçük pencerelerde saçı ak türkülerin

çiçeklenen perdeleri

yağmur mızıkasıyla gülen gecelerin

deli dizelerinde çıldırasıya trenler

ellerime esen nice özlemler

dudaklarımdan akan

ki,

bir elmanın gövdesiyle sarılıyorum hayata

ayakta uyanmaların sokulgan adımlarıyla

arşınlıyorum yalnızlığı

-deniz hep orada -

çığlık çığlığa kanatılmış güllerin camında

bir kahve içimi hüznün tüm zamanlarına

şiirler topluyorum

hayatın çağrısıyla

yüreğine dokunuyorum çocuk

doğuyor güvercinler

....