Bir Kasım Aşkı

..

Seni seviyorum

Bilmiyorsun

_________ _

..

On ikinci sabahı Kasım'ın

Sevdanın meşrep hali seninle

Uyanıp seni dinliyoruz

İki kişi bir zaman

/..

Beni sevdiğini söylüyorsun ? biliyorum -

İçinde saklanışımı sanki asırlardır

Süregelen ve ikimizi birden sürükleyen

O sevdayı çizerken dudaklarınla ve ellerinle

Gül kokuyorsun aşk kokuyorsun sen kokuyorsun

Açıyorsun içimde taze bir bahar kendin gibi

Adem ile Havva'yı anlatıyorsun bir masal

Elmayı kırmızıyı günahları ile seni

Onlardan geriye kalan bu dünyanın kirlenişini

Bundandır çok sevdiğini geceyi

Bir sevgili gibi uyurken koynunda

Korktuğunu aslında ama bırakamadığını

Ay ışığında her sevi ayini peşi sıra

Sen akarken gözlerinden

Ağlıyorsun kendin gibi

Gülüyorsun sonra bir çocuk

Kapatıp gözlerini hayal diyorsun :

?..

Bahar sabahı mesela çok uzakta

Bağırsan kimse duymaz sesini

Bir deniz sadece mavisiyle yanı başında

Bütün balıkları uyumuş mesela

Uzanıp ortasında bir kayığın

Alabildiğine gökyüzü gördüğün bildiğin

İnsan böyle ölmeli

Kirlenmeden bir daha..'

Sıkıca sarılıp çocuğun gibi içine çektiğin nefese

Çok sevdim diyorsun ama bilmedi hiç

Dudaklarında o şarkı doğuyor yeniden

?Sevemez kimse seni benim sevdiğim kadar..'

Boğazında düğümleniyor sevda

Susuyorsun sanki hiç konuşmamaya

Ölüyorsun yeniden aldığın her nefeste

..

Ve sonra..

Gitmeliyim diyorsun titrek dudaklarından habersiz

Akşam olurken usulca güneş batarken tenine

Saatler gecikmiş bir zamanı çalıyor

Dur diyorum gitme diyorum kal diyorum

İçimdeki sesi duymuyorsun

Bitiyorsun

------------------