Bir Kelebek Düştü

bir kelebek düştü

gri mor kanatlı

mavi ay beyaz fırtına

garbın tutsağı içinde büyük karanlığı

su damlaları ürkek daha bir nazlı

şehrin camlarında kara bir leke gibi simsiyah

cerenler dört nal kesiyor

bir yerde sert esiyor bir orman kokusu

raptiyeler zapt eylemiş

meydanda büyük boşluğu korkunun

yıldızlar yollara dökülmüş inci taneleri gibi

bir aşağı bir yukarı serseri kuşlar

şimdi :limanda sessiz sessiz ağlıyor

beşikte bir çocuk gözleri kapalı

bir kelebek düştü

gri mor kanatlı

sokaklarda ağır ağır yalnızlığa teslim

bir bağıran yok bir ses eden

ruhunun yazıldığı mezar taşlarında daha bir sevinç

kaldırımlar daha bir soğuk daha bir küskün

mavi ay beyaz fırtına

için için sönüyor bir kor ateş

sağır ve dilsiz birv adinin koynunda

çok akrep çok çiyan öldü şimdi

insanlar ki uyuyor ağır bir hasta

dev yumruklarında ince cılız ayakları

bir yanda darbe aldı kayın ağacı

kar fena yontıyor dağı taşı

üşüme çocuk üşüme

gün ağarıyor belki bir şafak öncesi