Bir Küçük Mutluluk

Bir küçük mutluluk

Öğretmen misali bir bir öğretiyorum umutlarımı talebe yüreğime

Sonrada hayatın bir yerinden yakalamışçasına alkış tutuyor ellerim

Yılgınlığımı örselercesine sürükleniyorum yazgımın ardından

Sonrada yılgınlığıma inat, ayna tutuyor mabetlerime ellerim

Adımlayamadığım hayatın karşısında kalkan oluyor yüreğim

Sonrada yorgun düşüyor avuçlarıma

Havası sevgim, suyu sadakatim oluyor yüreğimin

İşte o zaman

İşte o zaman gülümseyebiliyorum bana göz kırpan hayatın karşısında

Bir buse gibi bırakıyor hayat avuçlarıma bir küçük mutluluk

O an bir kum saatine hapsediyorum

Damla damla, tane tane yaşamak adına

İşte o zaman

İşte o zaman anlıyorum ki asıl mutluluk sevmekmiş.

Meğer hayat yumağını sevgiyle sarabilmek erdemlikmiş.

Sevgi sadakat mi?

Sevgi beklemek mi?

Sevgi merhamet mi?

Belki de sevgi sevdiğini söyleyebilmek