Bir Lokma İsyan.....

Zincire vurulmuş düşünceleri...

Kanadına gözyaşı bulutları takılmış...

Her zerresi ham acıların kucağındayken

Bir yanı yaprak döker

Bir yanı bahar bahçe...

Öyle bir yer ki sığındığı

Ölümün sokağa düştüğü

Esir aşkların bozulmuş dengesi...

Dallarında kurşun biten

Toprağı buram buram mayın kokan...

Patlasa yangınlar ortasında kalacak düşleri...

Ceketini asmış ayın bakışına

Bir elinde sigara dem vurur acılarına...

Zindanlar olmuş yolu dertleneli...

Çarmıha gerilmiş bakışlarının

Her saniyesi suçtu...

Öyle bir yer ki sığındığı...

Her yangına her ateşe köz edilmekti kaderi...

Zulasında vardı bir lokma isyan...

Gözlerinde ürkek güvercin bakışları varken

Ne cesaret olurdu ilacı ne de isyan...

Zehrini akıtmıştı zaman umutlarına...

Sığınmaktan başka çare kalmamıştı gözyaşlarına...

Oda yosun tutup kıyılardan yolunalı çok olmuştu...

Sorgular beyninde döner dengesizce...

Gözlerini kapatıp dal dostum seherlere...

Sen neleri bastırdın sinene

Bir avuç it mi olmamalı arkanda dava...

Sen koy elini yarınlara

At ateşe ümitlerini...

Sal rüzgâra tüm dertlerini...

Hayat küllerinden doğursun bir sen daha...

Her renkte sevda açsın dallarında...