Bir Mahkum'un Düşleri 1

Masum bir bakış sanırdım sevmeyi,

Kaş altından utangaç bir gülüştü aşk...

Kapı aralığından dönüp bakmaktı özlemle,

Soluklanmadan içmekti bir bardak çayı...

Sevgilinin ismini kazımaktı ağaçlara,

Eline dokunmaktı, titrek parmak uçlarıyla...

Şarkı söylemekti, ıssız mekanlarda

Ve hayal kurmaktı, uykuya inat gecelerde...

Bele kadar uzun siyah saçlar olmalıydı,

Veya omuzlara dökülmüş kumral,

yada tutam tutam sarı saçlar demekti sevgili...

incecik bir beli olmalıydı,

Okşanası kar beyazı, divit uzunluğunda parmaklar...

içinden nehirler geçen gözler olmalıydı,

ve hilal karası kaşlar...

fındık kadar ağzı olmalıydı,

ve bülbül gibi içini okşamalıydı,

sevgi süzülen dudakları...

gözümün içine bakmalıydı,

sadakate yemin ederken...

emanetçim olmalıydı,

evimden giderken...

huzur içinde gitmeliydim,

ebediyete göçerken...

öbür yanım olmalıydı,

akşamdan sabaha...

şükrüm, duam olmalıydı,

lütfu için allah'a...

ya ben onu, ya o beni taşımalıydı,

kabe'ye, beytullah'a...

kolumda yürürken gurur veren,

ismini söylerken onur veren,

koşulsuz, şartsız sadece seven

İnci tanesi kadar sevimli,

belki bir kız, birde oğul veren

kadın gibi kadın, ana gibi ana olmalıydı...

varlığı, yokluğu benimle bilmeliydi...

isyan etmeden kaderine,

beraber üzülüp, birlikte gülmeliydi...

bazen bir ana şevkati,

bazen rabbimin merhameti,

ama en çok ta bir kadın gibi,

bir kadın gibi sevmeliydi...

yaralı kurt'tan...