Bir Masal Düeti

YUSUF

Mavikantaronlar uçurumu Yusuf'um.

Yer bitmez ağladım gezdikçe,

Ay dolu gökyüzü,

Güneş yılına bastım.

Suyu silgi vermiş Tanrı.

Vebalim düştüğün kuyu,

Hırsın elinde sepken kurşunlar

Ruhtan evveldi,

Alnımda Han yazıtı,

Yıkılsın adım duvar gibi,

Kum işlettin içime, cam şiddetinde kırıldı ömür

Çöl sıktım yumruklarımda serap sen görünürdün

Kıyameti ellerime verdiler

Zakkuma sarıldım sur gibi

Burçlar zehir zıkkım sustu

Tufanla gelen sevda

Ağrıdan asılıymış ölümsüzlüğe

Saçlarım eteklerime dolaşırdı

Köleydim ruhun alt zirvesinde

Beni bağışla hayat

Utanılır mı aşktan

Ucubelerin kalbiyle

Yükseklerden atıldık

Suya batırdılar büyü yapıp

Aldırma Yusuf'um acılar kalsın diz boyu

Çığlıkların tel tel saçlarımda

Müjdeli sevda gibi uzun

Yansak güneşi yılmadan

Işık yılı ağlasak zindanda

Yar yanım yarım ay

Yarınsızlık

Bildiğimiz kapı duvar olmuş hüzün

Sür ruhunu yüzüme

Tut ellerimden

Dördüncü boyutta asıl anlam

Kırmızı karanfiller

Güle serildiler

Hadi çık gel

Tanrı yazdırdıysa ellerine

Susmak düşer kuyulara

Gözyaşı boyu koştuğum kelimeler

Kaç şiir geride kalır

Artık zaman

Yaşamdan ileri,

İlk aşkın başladığı yer

Bitimsiz bir masalın sonsuz sesi

Ömrümün adı Yusuf'um

Tanrıdan gelen

Adına aşk diye doğduğum gün

ZÜLEYHA

Sen uyuyordun Züleyha

Putlaşan hayalin

Ses oldu o serin kuyuda

Bir aşkı ölüme değişmedin ya

aşk olsun

Kekeme bir marstım

Kınında bıçak ve Homeros

Suyun tuzuna rehin

Bütün çölü koştum

Gölgene asarak siyah gömleğimi

Öpseydin sana doğmuştum

Eski bir makdülüm ben

Beynime çatılan bir tarih güncesi

Gün gibi ay antik bir düştü aşk

Masala döndüm sevmekten-tam gerçeğim

Derimi soyarak geldim

Çölün sustuğu cendereden...

Suyun perisi zelıcka

öğütülmüş nehir kül oluşun

Sarılırım uzadıkca gölgene

Bu yüzden bir kitap gibi duruşum

Sen rüzgâr ve yağmur

ellerin aşk

Gülüşünü çizdim

Tanrının tuvaline

Boyundan uzun gölgen düştü

Van Gogh 'un öznesine

İhtimal

Uzun giyotin

Mavi temmuz

Ve sarmaşık saçlarına iki boylam

Bir krater gibi düştün

Tarihin gövdesine

Nuh'un cebinden çıkan bir kuyu

Yüzüm aya benzemese de

Kaç yıldız gece çekti içimden

Kumdan kesilen elim

Kanadı bir gülün öznesinde

Kaç kez yakıldım biliyor musun

İmgesi suya atılan her şiirim

Yüzün de Nil

Ve adı karanfil

Geldim bir avuç hayatla

Ömrümün adı Züleyha'm

Adın alnıma tanrının yazdığı imge

ve kulağıma Sfenksin okuduğu masal

Altı harfli tek söylence bildim ben aşkı

-----------

Şiir

Kader Tangut/ Cumali Çorbacı