Bir Ölümlünün Serzenişi
yalancı hayallere daldım uçurum boylarında
artık dikkat etmiyorum gülüşlere
tesadüflere inanmaktan başka çare kalmıyor
herşeyi hiçe sayıyorum
dikkatsiz ve özensiz yaşıyorum
yazdıklarıma küskünüm
sınır boylarında yaşıyor kaçak dünyam
her gün aynı telaş aynı ızdırap
dağlardan sesleniyorum kocaman ovaya
kimse duymasın diye değil maksadım
sevgim tükenmiş yenisini yaratmalıyım bir arı misali
taptığım aşka ben yaratıcı olmalıyım bu sefer
septik duygularla bakıyorum akarsu yatağına
geometrik şekiller yaratıyorum tek odalı evde
herşey kuralına uyuyor sonra
ütopyalarım bile beni kovuyor habersiz zamanlarda
lanetlenmiş bir ceviz ağacıyla dertleşiyorum
uçsuz bucaksız anadolu topraklarında
sonra bir mermi bana doğru yol alıyor habersiz
düşünce ışıktan daha hızlıysa kurtuluyorum
yavaşsa ölüyorum soluksuz
cenaze merasimi görüyorum ufukta
kocaman kara gözlüklüler tepemde
herşey yine kuralına uyuyor
tek umudumu kendimle gömüyorum köhne bir mezarlıkta