Bir Ömrün Sevdasına

sevdası toplama kampına benzer

gönlünde sevda seli...

nehir gibi

akan derya olurdu

solan çiçekler

dolanan sarmaşıklar ekmiş

umudun göz bebeklerine

yollarına taş yağmurları

hava saçma barut kokusu

sevdan

ne kalkarken

nede yürüdüğü zaman içinde

akar sevda yelleri

estikçe hallerin duman olur

umudun doruğuna s/avrulan

rüzgara kapılmış g/özler

umuda sarhoş olmuş

yaralı yürek sızısı

ey

kalpleri havada dem vuran

taş gözü kalbin

sözü özüne yetişmez

gün görmez sevdaya d/alan

kelamı selamı belirsiz ufuklar

kaleme kalır

sevda yeli

sana yollar açılsada

kendini yerde bulursun

maviliklere b/akarak

yürüdün adım adım

hep yaşayan dipsiz kuyulara

zaman güdümlü sevdaya k/aldıysan

endamlı bakışlar

düş olur

içimize k/alır

bir ömrün sevdasına...

30Ekim*11* Karataş