Bir Ömür Ki Sorma

Oyuncaklarım çam kabuğundandı

Arpa ekmeği yediğim

Dönme dolap, atlı karınca

Nasip olmadı daha

Atla eşektir bindiğim

Yaşanan çocukluğum benim

Fabrikalarda çalıştım

İş kazalarında

Bedenleri kopan işçiler gördüm

Rıhtımlara indim gece yarıları

Gar trenlerini seyreyledim

Sevdim onbeşimde

Ela gözü, siyah saçı

Ama/ ne sevdiğimi söyleyebildim

Ne okşadım saçını...

Yaşanmamış gençliğim var benim

İnsana hayran oldum

Denize, şiire hayran olduğum gibi

Ama çekmedim dünyada hiçbir şeyden

İnsandan, kitaptan

ve şiirden çektiğimi

Yaşanmamış dev bir ömrüm var benim