Bir Ömürlük Can

Boynu büküktü gonca, kederin kucağında

Uzaktan el uzandı, bir nefeste can diye

Günbegün çilelendi, ömrünün ocağında

Gönlüne sevda düştü, onun ile yan diye.

Meftun oldum cananın, güneş gibi yüzüne

Burcu burcu çiçekler, renk verirken özüne

Ümidini saklamış, gecenin gündüzüne

Özünde keder akar damarında kan diye.

Narin, gülden elleri, öyle hasret ki el'e

Sanki bahar gününde, zemheri vurmuş güle

Lâl olmuş avazları, gelemiyor ki dile

Dört duvar mekân olmuş. bir ömürlük han diye.

Yüklü bulutlar çökmüş, çatılan kaşlarına

Yağmur yoldaşlık eder, gözünün yaşlarına

Şen umutlar görünür, gecede düşlerine

Serin bir rüzgâr eser, rüyadan uyan diye.

Sevdanın ateşini, can evinde yakarken

Maral geldi sanırsın, gözlerine bakarken

Ellerinden kavrayıp, yüreğine sokarken

Vuslatın demlerinde, şerbetine ban diye.

Karanlık dünyasına, elbet güneş doğacak

Bulutlar artık ona, güzellikler sağacak

Nihayet yüreğine, mutluluklar yağacak

İki cihan sevdayı, tebessümle an diye.