Bir On Numara

bana kaldırım üstü ayak arkadaşlığı dileyen kalbim

sana hazır şu taşın altından nehir mi çıksın gül mü

açılır bir deniz akşamına mı gidelim bu yoldan

yakılır kara bir sözlüğe mi anıt olalım bu sabah

sana eski bir dilim var

çağdaş mı çağdaş

bana bir on numara

ayakkabı üreten fabrikalara gider

işte beni şu yüksek rakımlı renk yedi

ceddimin sunağına yedi tepeden bakar

nereye gider daha bilmem

kanımda yürür her dilden ayağı

başı kesik minare

kediler besleyen bir kafeslik bahçe

kandil yaksam direğine

bir soğuk bir soğuk

solusam kışın ağzından çıkan her hece buhar buhar

içinden oysa hep içinden seninkiler

resmin yaprağına düşen her tınının

bakma artık öyle duyma

şu yanı başında akıp duranın uğultusuyum

şimdi dünyanın neyine yarayan bir şey olayım şöyle en iyisinden

her şey onda bitsin sana bir daha bir daha densin

ve yepyeni eller türetsin aradan fırlayıp yaradan

söyle neyine bir şey olayım sen seni unutana kadar dilin

delirte delirte dedirtsin sana ben kimim ben kimim ben kimim

sen zaptiyelerin elinden kaçan kelime

kaçsan kaçsan kaç yıl

kaçma çünkü aylıdır gece

işte geldin ayağına

saklandığın duvarlar nereden nereye

değil mi ki yine seni sende bekleyen bin bir heceli bir ona