Bir On'da İki Ayrılık

Bir Kartezyen çarpımıyla başladı her şey,

Komşu açılar kadar farklıydı duygularımız.

Ne sen böldün elmayı,

Ne ben paylaşabildim bir bardak çayı.

Merdivenleri sayarak çıkarken ben,

Kapında bağlanırdı pi sayısı dilime,

Sonraki basamakların anlamı kalmazdı

Sonsuzluk akardı fesleğen kokan kapı eşiğinden.

Ne sen gelebildin bir kat yukarıya,

Ne ben inebildim sana aklımın uçurtmalarıyla.

Harut ve Marut'un öğrettikleri ile ayırdılar bizi

Ne sen gülebildin benden sonra,

Ne ben ağladım gidişine,

Bir on'da iki ayrılık kaldı bizden geriye...