Bir Ötenazi Layihası

Tükenmişken belleğimde sevdanın hatırları

Yalnızlığın busesini alnıma kondurdular.

Ki tanrıya yazıyorum bu meşum satırları

Yaşıyorken yüreğimde kanımı dondurdular.

Şimdi doğan bir güneşim acının afakında

Parıldayan yıldızların bağrını deliyorum.

Şimdi boynumu bükerek giyotin şafağında

İçimde ölen çocuğu kefene beliyorum.

Düşler birer uçurtmaydı maviye uçurduğum

İlkten kuyruğunu kesip çıtasını kırdılar.

Mutluluk uzak ülkeydi hep gözden kaçırdığım

Ona uzanan geminin rotasını vurdular.

Şimdi ömür bir sınav bin çoktan seçmeli soru

Tüm yanlış seçenekleri sırayla eliyorum.

Şimdi bir yanlış götürdü elde kalmadı doğru

İkmale kalmış kulların yurdundan geliyorum.

Tanrının kulağımıza her gece okuduğu

Hayat denen realite içi boş bir masaldı.

Yürek bir irin pıhtısı elemin dokuduğu

Bu yolda gülmek illegal gözyaşları yasaldı.

Şimdi çemberler daraldı infaz anı çok yakın

Gümüş kabzalı bıçağı elimle biliyorum.

Şimdi gözümü bağlayın açık kalmasın sakın

İsmail'in yazgısını tarihten siliyorum.

Duyduğumda anlasaydım o ilahi ikazı

Kara olan her yazıyı bilmeden aklamazdım.

Elimle yıktığım handan arta kalan enkazı

Kutsal hazinem bilerek mabede saklamazdım.

Şimdi tezenesiz sazın oynattığı çengiyim

Tomar tomar günahları bahşişe alıyorum.

Şimdi, bitimsiz ayazın kor ateşe dengiyim

Nedamet cehennemine hüzünle dalıyorum.

Ya ben yanlış koşucuydum ya da yanlıştı parkur

Malum bitiş çizgisine yarasız varamadım.

Tanrım ölüm saatimi daha er bir vakte kur

Bak kanıyor tüm benliğim yaramı saramadım.

Şimdi batan bir şilebin yenilmiş kaptanıyım

Tayfalarımı kaybedip bir başa kalıyorum.

Şimdi kirlenmiş her hissin yegâne vatanıyım

Temiz aşklar lügatinden sözcükler çalıyorum.

Ben ki dili kelepçeli dili zeval dili lal

Aşk lisanı mühürlenmiş müebbet mahkûmuyum.

Sevdaya haram kılındım intiharlara helal

Tüm mezarlara serpilen diyar-ı gam kumuyum.

Şimdi azad eyliyorum açık kalsın pencere

İçimdeki güvercini semaya salıyorum

Şimdi sürgün de etseniz uğraşmayın boş yere

Bahrın haylaz çocuğuyum sahili yalıyorum

Ahir zaman öncesinden attığınız kancayı

Çekseniz hayallerimden başka bir şey istemem.

Alnıma kendim dayarım o soğuk tabancayı

Sem içerim zemzem diye başka bir mey istemem.

Şimdi acıyla çarptığım bütün sevdalarımı

Sevinçlerden eksilterek yıllara bölüyorum.

Şimdi gözümü yumduğum bütün ferdalarımı

Alınız terkinize ben dünümle ölüyorum.

Şimdi her devrik cümlenin meçhul yüklemi benim

Kanımla not düşüyorum yitip giden maziye.

Şimdi her savruk bedenin kırık eklemi benim

Hararetle susuyorum mutlak ötenaziye.

Şimdi ürkek bedeviyim elemin yollarında

Ve yazgımın karasını kahhardan biliyorum.

Şimdi hamuşan eviyim ölümün kollarında

Soyunuyorken hiçliğe mağfiret diliyorum...

© Ayşe Yılmaz

ekimikibindokuz