Bir Parça Can İnsan

Kaç parçadan oluşan can.

Bir ince dal parçası,

Mevsimler bekler,

Açacan tomurcuk olur.

Yaratılmışların en üstünü

Özde bir dal parçası

Topraktan gelen can.

Sonbahar ne hüzünlü mevsim

Kızıl, sarı, binlerce yere serilmiş

Yalın kırılgan yaprak,

Göğe yükselmiş ruhları,

Cenazeleri kalmış yerde.

İnsan ömrü,

Düşen bir yaprak gibi

Bugün yeşil, yarın kuru.

Dünya, koca bir insan,

Fırtınalar,kasırgalar eser.

Durulur, sankindir,

Bir deniz dümdüz olur.

Sanki bebeğini almış kucağına

Salıyor en şefkatli annedir.

Biliyorum,

İnsandan gayrı ne varsa

Hepsi bir parça insan,

Bir parça evren.

Koca bir evren etmez mi?

Bir insan.

İnsan,

Evren içinde evren.

Ya Rab,

Eğildim seccademe,

Bunca çokluk içinde

Kaybolan insan

Sadece bir karış secde yerinde

Bulur kendini

İnsan,

Kendin bulur secde edince.

(Mart 2010)