Bir Pazartesi Günü

Bir pazartesi

Alelade, kendi halinde, her zamanki gibi

Ama bir tuhaf oldum o pazartesi

Ben aşık oldum o pazartesi

Bir başka çarptı kalbim,

Hatta ilk defa çarptığını hissettim

Avuçlarım terlemeye başladı sonra

Sonra gözlerim hep ona baktı, baktı

Gözlerim hep onu görmek ister gibi,

Sanki bana yalvardı,

Hiç kapanmadı, hiç kırpılmadı

Dudaklarımda anlamsız bir gülümseme sonra,

Belki de en anlamlı gülümseme

Biraz da titreme

Ben aşık olduğumu çok sonra anladım, çok sonra

Bir pazartesiydi oysa

Alelade, kendi halinde

Biraz soğuktu sanki

Kar yağıyordu ara ara

Malum, hem aralık hem Ankara

Ama üşümüyordum

Hiçbir şey hissetmiyordum

Ya da çok şey hissediyordum,

O ilk defa hissettiklerimi anlamaya çalışıyordum

Sanki dünyada bir ben, bir o vardı

Gözlerim yalnız onu gördü,

Sanki gözlerim ondan başkasına kördü

Kendi halinde bir pazartesiydi oysa

Kalbim hiç olmadığı kadar mutlu,

Ben hiç olmadığım kadar umutluydum

Seviyordum yaşamayı, hayatı

Gülüyordum, seviyordum her şeyi

Hiç olmadığım kadar mutluydum

Her pazartesi gibi bir pazartesiydi oysa

Ne oldu bana anlamadım, o pazartesinden sonra

Daha bir cesaretli oldum, daha bir güzel giyindim,

Daha bir güzel yürüdüm, konuştum

Daha bir sevdim her şeyi, hem de her şeyi

Yazı, kışı, geceleri, gündüzleri...

Her şeyi daha bir sevdim,

Her şey daha bir güzel oldu

Çünkü bu can aşık oldu,

Ben, aşık oldum

Öylesine bir pazartesiydi aslında

Nerden bilirdim böyle olacak sonrasında

Bir kız için ağlayacağım ilk defa

Teselli arayacağım içkide, sigarada

Nerden bilirdim mutlu aşk yok dünyada

Seven boşuna bekler, eren yoktur ki hiç murada

Öylesine bir pazartesiydi işte

Nasıl bir gündü öyle

Kardı, kıştı, yazdı, bahardı

Her şeye rağmen çok güzeldi

Bilemedim, 'sessiz bahar'mış ardı

Hep karmış, kışmış ardı

Bilemedim

Ama yine de aşık olmak, sevmek güzeldi

Bir pazartesi,

Ben seni bir pazartesi günü sevdim

Ve hangisi olduğunu hatırlamadığım bir gün kaybettim...