Bir Perşembe Akşamı Konya

Bir Perşembe akşamı ıslanıyorum Konya'da...

Bulutlar gözyaşlarıyla dokunuyor omzuma...

Bir Yeşil Kubbe altında ediliyor dualar,

Bir Yeşil Kubbe ki; adı Mevlânâ...

Bir Perşembe akşamı ıslanıyorum Konya'da...

Zafer Caddesi'nde kalabalık...

Şemsiyeler dışa dönmüş...

İnsanlar koşuşturuyor sağa sola...

Soğuktan titreyen eller,

Bir cigara daha yakıyor...

Belli ki mevsimler kışa dönmüş...

Bir Perşembe akşamı Konya'da

Islanıyorum an be an...

Tramvay geçiyor ıslak yollardan...

Camları buğulu buğulu

Gürültülü bir tramvay...

Bir Perşembe akşamı Konya'da

Ansızın geceye bir hançer saplanıyor.

Bir silah patlıyor uzaklardan,

Ve çığlıklar yükseliyor...

Acı acı haykıran ambulans sesi

Kulaklarda çınlıyor küfür gibi...

Yere yığılmış ceket dolusu bir adam

Ilık ılık can damlıyor alnından...

Yağmur eşlik ediyor adama

Üstünde iz bırakmıyor...

Ve bir Perşembe akşamı Konya'da

Eline kan bulaşmış bir kadın

Titriyor dudakları korkudan

Kalbi sert sert atıyor

Gülümsüyor birden kadın...

Gökyüzüne bakıyor

Yağmurlar süzülüyor yanaklarından

Yağmurlar ki, gözünden akan...

Ve bir Perşembe akşamı Konya'da

Silah bir kez daha patlıyor

Kadındaki gülümseme

Yerini soğuk bir bakışa bırakıyor...

Ve bir Perşembe akşamı

Gökyüzü Konya'da ağlıyor...

Yere uzanmış iki beden...

İki hayat, bir hikaye...

Ve yaşanılan mutlu sonlar

Sona eriyor

Bir Perşembe akşamı

Konya'da...