Bir Resme Bir Şiir 69 Hayali Sükut

Hani dedemden kalan eski bir ev vardı ya

Kırılan camlarını senin için taktığım

Hani yatak odası az birazcık dardı ya

Yıkılan kapısına menteşeler çaktığım

Dün yine oradaydım dört yanını dolaştım

Köşe bucak her yeri örümcek ağı sarmış

Yokluğuna üzüldüm felek ile dalaştım

Sensiz bu dünya bana bir avuç kadar darmış

Ne hayaller kurmuştum ben bu evi boyarken

Beyaz gelinliğinle seni getirecektim

Sen sobanın üstünden çayımızı koyarken

Ben divanın üstünde sessiz oturacaktım

İnce belli bardakta birleşince elimiz

Önce çayı sen benim ağzıma tutacaktın

Şaşkınlıktan lal olup kitlenince dilimiz

Ben üfleyecektim de çayı sen yutacaktın

İpek geceliğinle yastığa baş koyunca

Dağılan saçlarına öylece bakacaktım

Hadi yat artık diyen o sesini duyunca

Daldığım o hülyadan irkilip çıkacaktım

Aşkımızın meyvası kızımız olacaktı

Adını ya Gülperi ya Efsun koyacaktık

Bu eski evin içi neşeyle dolacaktı

Ömrün hazan çağında huzura doyacaktık

Örümcekli camlardan bahçemizi seyrettim

Adını verdiğim o fidan meyvaya durmuş

Bilsen nasıl üzüldüm bilsen nasıl kahrettim

Seni böyle severken ayrılması ne zormuş

Dön desem şimdi sana bilirim ki dönmezsin

Aşkımızın üstünde örümcekler geziyor

Beklide ömür boyu adımı da anmazsın

Böyle kara kaderi hangi kalem yazıyor