Bir Rüzgar Olup Yol Almak İsterdim Açık Denizine

Kuru bir esintiyle sararıp dökülen yapraklar

Arkasından açık denizlere yalvaran bir rüzgar

Seheryeliyle sürüklenen toz bulutu aşkımız

Karanlık dipsiz kuyulara mabet oldu sevdamız

Bir köprüydü zaten, kıyılara uzanan baharımız

Bazen yazı bazende kışı görürdü sabahlarımız

Ay ışığı ile birleşen ve rengini ilk defa dünyaya sunan bir ışık

Tek kelimeyle bu deli gönül sana aşık

Seninle geçen her bir lahza

Açık denizindeki ufkuna

Bölünemeyecek kadar

Yalnız seni gösteriyordu pusula

Bir rüzgar olup hiç düşünmeden

Senin tenine uyuşmak isterdim

Bazen seni üşütüp bana sarılmanı

Bazende seni bunaltıp benden uzaklaşmanı...