Bir Sevda Yalnız İki Kişi Edermiş

Çocuktuk o zamanlar,

Hayallerimiz hayatlarımıza meydan okuyordu

Ve biz hayata inat bir yolda yürüyorduk

Bizim yolumuzda taşlar olmayacaktı,

Ağaçlar ve kuşlar olacaktı.

Umudu kemiren herseyden uzakta bir dünya kuracaktık.

Hiçbir olumsuzluğun kapısından gecemediği bir dünya

Ellerini bir ömür bırakmadığım,

Sımsıcak düşlere dalıp,

Gözlerine şiirler karaladığım bir dünya...

Ya sonra

Noldu da hayatlar hayallerimizi istila etti

Bittimi neşeyle dinlediğimiz şarkılar

Umursamaz rüzgarlar nereden geldi hayatımıza

Tüm hayallerimiz pamuk ipliği gibi

'BİTTİ' denen önü açık,

Sonu kapalı tek kelimeyle kopumu verdi

Ne oldu sevdamıza, ne oldu umutlarımıza

Bir zamanlar 'ömrüm' dediğim,

Ve ömrüne eridğim gözlerin neden kayboldu

Neden yoksun şimdi.

Haklıymışsın meğer

'Hayalleri herzaman hayatlar yenermiş.

Ve bir sevda yalnız iki kişi edermiş.

Giden merhaba derken hayata,

Kalan 'Ayrılığın bedelini ağır ödermiş...