Bir Şeyler

bir şeyler... kan pıhtısından mezara

biliyorum, aklını kurcalıyor bu yolculuk

bu renkler...

eğil kainat

yıldızlar dökül

yaşamla ölüm arasında bir tül

gibi açılsın yaran; musanın denizini andıran

geceyi çatlatarak

kızıl bir çığlık çıksın içinden, aman!

bilmeden kimseler gölgelere iliş

suyu çöz kalbini bağla

ki anla

yere düşüp kırılmasını ışığın

bir aşığın deli bakışları ürkütsün seni

yoksa ne denli geçer zaman bu dar dehlizde

yoksa akmaz yüzümüzde gözlerimiz

aç martılar üşüşür ölü bir denize

hatırlayacak seni bu düş bir akşam üstü

okşarken ıslak bir tayı belli belirsiz

yağmur yeni dinmiş

iz bırakmayacak dünyada ellerin, çünkü

şeffaf bir kadına aktı mürekkebin

nasıl bir yalnızlık şimdi bu

leş gibi