Bir Şiir Kadavrası
Sen git
İşgal altındaki rüyaları bırakıp
Bilincimin yara bere dolu hallerine
Git işte
Bu savaşın zafere yürüyen en mukaddes saatinde
Başı gövdesinden ayrılan bunca şiiri ben defnederim
Adın sıra ben de geçmişi terkedip
Zamana bir suizan düşerim
Şarapnel nefesler işlemiş göğsümden şikayet etmeden
Yüzünü gençliğimin mahzenlerine gizlerim
Dokunmam ellerinin o mahrem ayrılıklarına
Dokunmam beni sevmeyen vuslatlarına
Git
Alabildiğine düşman kesilmişken bu yağmurlara
Adını fısıldayan rüzgarları alıp koynuna
Başka tenlerin soluğunu kes
Gözlerinden bir bakış değmemiş gözlerimi
Uzaklarında bırakarak
Adına yazılacak dizeleri gecelerinin o tenha yalnızlıklarında yak
Isıt zemheri kesmiş imgeleri
Ve bir daha öldür aynı yerimden beni
Git şimdi
Kuş tüyü uykularına yeni saatler ekle
Ve gülümse...
19 Aralık 2012