Bir Şiir Öncesiydi

Gölgemde en ağır vebali taşıdım

Ağrısı günüme geceyi bölerken!

Aşka hep muammadan baktım

Âmâ kaldım!

Zaman bir kilit düşürdü sözcüklerin tılsımına

Bir şiir öncesi sorduğum o soruyla...

Bir şiir öncesiydi!

Dudaklarında gece saklı adam

Gün doğmayı bilmedi suskularında

Nereye saklansam

Ve nasıl aklansam

İçime düşen zindan!

Şubat yağmurunda ıslanmak kadar ilk

Bir otobüs camında üşümek kadar tanıdıktı yüzün

Dahası ellerin düşerdi körpe rüyalarımın uyuşukluğuna

Öncesi olurken uykularımın

Ve sonradan uyanacağım olurdu yüzün...

Tereddütler birikirken içinde

Ucunu yaktığın sözcükleri bırakırdın eylüle

Oysa sen de sevmezdin güz yanıklarını

Bilirdim sevmezdin böylesi ağrıları

Başın hoş değildi hüzünle

Ve alışık olduğun kadar bıkmıştın

Sessizlikten...

(ç.ü.