Bir Şiirde Öperim Ölümü Gözlerinden
Büyük ustaları rahmet ve saygıyla anıyorum
ve ben;
her yalnız kalışımda
tutunur cümlelerim parmak uçlarıma
şiir d/okurum
Necip Fazıl dizesi düşer aklıma
tutuklanır umudum suçlu gibi
sorgularcasına
düşlerim düş(üş)lerimi
s/us sessizleşir
bir belirsiz lerzân belirir
öper umudumun elini
ve ben
her yalnız kalışımda
sendeki sen düşer aklıma
aklının basamaklarından
yüsram Cemal Süreya der
ruhum Cemal Safi
halbuki gözlerimi çoktan sarmıştır
Cahit Sıtkı Tarancı’nın otuz beş yaş şiirinin sözleri
dalarım bakışlarımdan
bir seni izlerim, bir de kendimi
uçurum kıyılarından
tam düştüm dercesine yaklaşır bir gemi
denizin melodisine eşlik eder bir martı
Ama
aydınlanır mı bilemem
benliğimdeki karartı
işte ben her yalnız kalışımda
kalabalıklar çizerim k/ömürle
kurşun kalemle değil
k/ayıp kentin caddelerine
taşı toprağı şiir
bulutlardan süzülür yağmur damlaları
kirpik uçlarına doğru
yüzün hep hece hece
ve bazen
Tomris Uyar edasıyla haykırırım
gel güzel gözlüm gel
Turgut Uyar bakışlım ben can/sızım, sen canan/sız
ayrılıktan ziyade
öperim ölümü gözlerinden
Vuslatı kelam