Bir Şiirle Bekledim Seni

Sönüp dökülür

içinden yıldızlar

bir gece ısıntısı gibi

ve üşütür ötelerde

uzanan ikimizi.

Gelirdim sana

ardımda geceleri bırakarak

ve sabahlara eğilip kalırdım

titrek bir damla gibi.

Dokunurdum bir kuş

titreşimi gibi

sıcak ve ıslak gecelerini

ve ulaşırdım gözlerine

ufuksuz denizlerin ardından.

Senin öpmelerin, senin,

Temmuz mehtaplarının odudur

uykusuz gecelerimde.

Üşütürdü evvel zaman aşklarımızı ötelerde.

Ve saçlarına ve boynuna

akardı parmaklarım ince ince.

Silip götürmedi zaman

ellerimin titrediği anları görmeni

ve yanıbaşımda yemişlerimin zehir tadını

deniz kuyusu gibi içen sen.

Ve sen, çok uzun bir yüzdün

bembeyaz karanlık gecelerinde.

Yıllar ki bir şiirle bekledim seni.

Sende kalbimi biriktirdim

ve yıldızlar uçurdum

bakışlarının kıyısız açıklarına.

Bağladım Temmuzu

sıcak göğüslerine

geceye sayısız yıldızlar dolsun diye

ve bir olduk İstanbul'un

saf ve tenha sessizliğinde.

İki dudak arası

bizden ayrı,

ulaşırdım sana

çığlık gibi çoğalarak.

Öperdim seni yağmur yağmur

ilk defa sever gibi.

Yıllar ki dört mısralı

bir şiirle bekledim seni.

Mısralarımın bir yarısı sen

ve öteki yarısı ben.

Ve sen kalbimi zorlıyan

yeşil bir heyecan.

Söküp dökerdin

içimden mısraları,

gece kenarında uzanan

bir ateş çiçeği gibi.

Ve ısıtırdın...

Isıtırdın ötelerde

sevişen ikimizi.

IOANNIS BOZIKIS

Bir Boğaz Vakti

Atina – 2005

ISBN: 960-630-777-8