Bir Sonraki Eylül'de Mutlaka Gel

Gözlerinin kahvesini içtiğim günden beri sarhoşum

Saçlarının siyahıyla kavgada

Günübirlik şiirler yazıp ölüyorum

İhanet kokulu bir hava,

Ve ben adımladığım her rujlu kaldırıma gülüyorum

Geleceğim demiştin,

Ya da haber verdiğimde sen gel

Söyler misin, gökyüzümüzü bile tam ortadan böldü hangi engel ?

Bugün Cuma,

Sana dua, kendime beddua edeceğim

Sıkıldım bu adamdan hüzünleri harçlık koyup cebine,

Kendimden başka bir yere gideceğim

Aşk nerede bilmiyorum

Ya kalbimi tükürür,

Ya bulutun dudağına bir sigara verip gökyüzünü öksürtürüm

Hâlâ aynı ritminde mi sanıyorsun kalbimi

Güneşi tanımayan çocuklar gibi üşüyorum,

Hüzünlerin aklımı çeldiği günden beridir

Ne gelincik tarlaları rengarenk gülümsüyor

Ne serçeler maviliklerin derinliğine kanat çırpıyor

farkında mısın ?

biz susunca daha bir güzelleşiyoruz

ne sen yalan söylüyorsun

ne ben senden nefret ediyorum

yalnızlığımı geri çeviremezsin

hele bir serçenin kanadından öperek salarsam gökyüzüne

Beni en iyi sen tanırsın

Öleceğim zaman yalnızlaşırım

Saçlarımın kır düşmüş tarafına misilleme yapıp gülümseme artık

Meczup gözlerimi akıllandıracak bir tımarhane bul bana

Ki sokağına sokulup üşümeyeyim

Bu sabah gözlerimin içinden

Beyaz kanatlı güvercinler geçiyor

Bütün pencerelerini açtım yüreğimin

Aşkın bize uymayan şablonu yoktu oysa ki

Gri bulutlardan yola çıkmış,

Ayyaş yağmurlar gibi öpüş gökkuşağının her rengiyle

Sabırla ıslanmayı bekleyen saçlarıma sokulmadan

Bilmediğin bir dilde küfrederken sana,

Şimdi usulca ölmeliyim bir sonraki eylülde mutlaka gel