Bir Tek Ankara Omuzlar Yalnızlığımı

Öznesi olmayan cümlelerimin yükleminde gezinme bari

Masamın kısa ayağına koyduğum düşlerim kadarsın

Ben, yağmurları ellerinden tutarak getirirdim sana

Sen, ölümcül mevsimlerin koynunda bırakırdın kahvesi solmuş gözlerimi

Hiç bir turna Ankara'ya tünemiyor artık

Ve bu şehir her zamankinden daha fazla oynaşıyor düşlerimde

Sol göğüs cebime harçlık niyetine ihanetini koyduğundan beri

Ankara senin gibi kokmuyor bu gece

Ve malûm bir kadın hüzün emziriyor simsiyah göğüslerinden

Beni arama ayak izi bırakmadığım rimeli akmış kaldırımlarda

Sustuğum zaman gülmeli gözlerin

Bilirim, küfürbaz bir şaire tahammül edemezsin sen

Saçlarımın kır düşmüş tarafıyla gurur duyar mısın söyle ?

Bu şehri tedirgin etmeden anlat hikayeni,

Her ayrılık, yeni sıcaklıklara sokulmakla aşılır

Yalancı şairlerin şiirleri bir asır sonra sönecek mumdan sonra anlaşılır

Ben hâlâ unutkanım,

Ne kahvesi kaldı aklımda gözbebeğinin

Ne sağ omzumda siyahlığı saçlarının

Her yalanı gerçekmiş gibi öpüyorum alnından

Minyon tipli bir sevda masalıyla kandırdığımız,

Bütün anka'lara özür borcumuz var

Kaf dağının arkasında ağlaşan çocuklara aldırma

Rujlu izmaritler toplayarak,

Tütün biriktiriyorum tabakamda

Fahişelerin alaycı bakışları umrumda bile değil

Bir tek Ankara omuzlar yalnızlığımı

Artık ürkek yağmurlar sıvazlamıyor sırtımı

Mevsim, yüz eğen yanıyla tutuyor ellerimden

Yanağımda eski zamanlardan kalma kirli bir ıslaklık

Aşk, düşük sancılarıyla boğuyor düşlerimi

Susalım o zaman,

Öl dediğinde,

Çürümüş cesedimin farkına varacaksın

......................