Bir Tereddüdün Yalnızlığı

BİR TEREDDÜDÜN YALNIZLIĞI

gün düşüyor suya

gizlendiği yerden çıkıyor şehir

suyun rengi değişiyor

griden siyaha

karanlık çiçekleri gibi

ışık ışık renk senfonisi

az sonra ay çıkıyor

suda kıpırtılar

geceyi kilitleyen aşk

kayıp bence

bir günahı saklar gibi

siyah bir boşluk

sınıyorum kendimi

aşk kapımı çalmayacak

ben bir müebbedim

aşk bende

pişmanlıklarla dolu

gecenin koynuna suya dalıyorum

bir tereddüdün sancısı

dudaklarım tuzlu ...

Mustafa kaya / Çengelköy

07.02.2011