Bir Tutam Yokuz

bir yalnızlık lügati açıyoruz

derince bir mavinin derinliğinden

kimiz biz

hangi satır arası yazıyor bizi ustam

hangi silinmiş öykünün defterinde özneyiz

zamansız kahramanlarıyız belki

serseri mayın misali

kara kaplı bir göç hikayesinin

sonsuz bir tümsekten yuvarlanıyoruz şimdi

ölüm ahenginde

sessiziz

kaidesine tünemiş taştan adam gibi

göz yaşlarımızı arıyoruz gaip rüzgarlarda

var gibiyiz

bir tutam yokluğun içinde

göğsümüzde bir çizik

ıslak kirpiklerimizi sayıyoruz

tutup ateşe...