Bir Vardı Bir Yok Oldu
/Yağmura sarılmaya,
Ruhumun dikenli tellerinden kurtulmaya,
Bu gece yürekten kağıda dökülmeye,
Bu gece;
Mutlak sevdaya ihtiyacım var./
__
Benliğim hala o köşede,
Sokak lambasının cılız ışığı altında,
Elinde ayna işlevi gören,
Yarım sigarası,
Us'u toplasan üç kişinin gelmediği,
Öksüz bir cenaze namazı,
Bekler durur tüller içinde sevdayı,
/Ah...
Ah giden gelir mi be usta,
Boş ver kalan sağlar bizim olsun,
Biz ölü olsak da...
__
Elim kalem tutmaz beni dinlemez,
Harfler kelimeleri,
Kelimeler boynu bükük tümceleri,
Hor görür,
Alfabede kardeşlik bozuldu sanki,
Yazı intihara meyilli,
Mürekkep kalemden bağımsız.
/Ah...
Ah yazamayan şair olur mu be usta,
Boş ver konuşan kelamlar bizim olsun,
Dilimiz lal olsa da...
__
Özgürlük kılıcı kınından çıktığı lahza,
Kan akıtmadan yerine gelmez,
Ruh yamalar içinde,
Ruh yitik adı saklı mahpushanelerde,
Çok zayiat verdik çok...
Meçhul sarı sonbaharda.
/Ah...
Ah ruh uçamazsa düşmez mi be usta,
Boş ver kanadı kırık kuşlar bizim olsun,
Rüzgara direnememiş olsak da...
__
Yağmur yağsa ince ince,
Islansa siluetim her zerresinden sen çıkarken,
Dudaklarım suya hasretliğinden kurtulsa,
Kan revan içindeki kıyılarım köşelerim,
Arınsa yeniden başlayacak gibi,
Yağmur yağsa ince ince,
Dünyeviliğim çaktırmadan aralarına karışsa.
/Ah...
Ah sağanağa ürkekliğimizi yüklemedik mi be usta ,
Boş ver geriye kalan deli cesareti bizim olsun,
Gölgemizden dahi korksak da...
__
Hava kapandı kör kuyunun üstü örtüldü,
Ulak bu belli,
Yağmurun dişi ulağı...
-Başlangıç-
Un ufak ettiği hoş görüsüyle gök gürüldüyor,
Ben bende değilim şakaklarım deli gibi titriyor,
Anılar dört bir yana,
An/lar'ı ise bulamıyorum hiç sorma,
Ardı derin bir uçurum,
Ardı koca bir muamma.
Gök gürüldüyor kalbim damla damla kanıyor,
Sabret;
Sabret birazdan meleklerin göz yaşları geliyor.
-Son-
/Mutlak sevda uzağa düştü,
Yürek kağıda dökülemeden kendini,
Katıksız acı ile bölüştü,
Ruh kaçamadan öldü,
Üstüne en az yirmi yıl daha yedi,
Yağmur ihanet kıvılcımıyla kendini yaktı,
Ve bir adam bir vardı/bir yok oldu.