Bir Varmış Zaman Bir Yokmuş Zaman

güzel birgün

huzurlu saatler

ilmik ilmik geçen dakikalar

inatçı gölge misali izleyen saliseler

ne nankör şeysin sen

gülerken sevdalandığım

ağlarken yas bağladığım

ama herikisini de özlemle andığım

sevimli, başına buyruk, tıknaz zaman

kuytu köşelerde kaldıkça geçmez zannedilen

boynuna yuları geçirilen sevgili misali

kuvvet gösterisi boyutunda

derin hazlar hissettiren

ama birden

rüzgar ters esince

çığlık attıran

efkar bastıran

kahredilen

acımasızca katledilen

arkasından sövgüler düzülen

kahpe zaman

görünürde saydam

koltuğunun altına alındığında efelenen

önünde selam durulası saygınlığı olan

ama elden kaçtığında

geride yalnızca şapkası kalan

ona bakılıp içlenilen

varla yok arası huzursuzluğun burukluğunda

kadeh tokuşturup

kaçtığına üzülünen

beyhude zaman

sen varsan

dokunulduğunda tene değersen

bilki huzurlusun

o içinde akıyor çünkü

eğer yoksan

yerinde yeller esiyorsa

bilki mecnunsun

ilahi zaman

ne hallere koydun

yerle yeksan ettin

bir varmış zaman

bir yokmuş zaman