Bir Veda Epigrafı...
Sandıktan çıkardığım yalnızlığa giyinip
Senli günahlarımı tenzile gidiyorum
Dökülen her kelamda sonsuzluğa soyunup
Gözbebeğin bildiğim menzile gidiyorum
- Varlığından kaçtığım, and olsun ki yalandır
Bu kaçışım kendimden, benden kalan talandır -
Yer ile gök arası aldığım nefes haram
Soluksuz tırmanırım en olmadık yamacı
Çatık kaşlı tanrıyla ezelden bozuk aram
Bana nâr-ı cehennem tattırmakmış amacı
Kullarının içinde bir ben miyim bitâbı
Temmuz hararetinde dinmiyor hiç ayazım
Defalarca okusam kutsal olan kitâbı
Barışmaz mı kaderle kararmış alın yazım
Gün be gün çoğalıyor dinmek bilmeyen sanrım
Bu puslu kıtalara sürülmekten yoruldum
İstemem ne yazını ne baharını tanrım
Gözleri kasım bakan bir adama vuruldum
- Sen... Bestenin notası, şiirin kavalyesi
Yetim çocuğa benzer ömrümün şövalyesi -
Herkesten sakındığın makamına getirdi
Takipçisi olduğum ayağının izleri
Seni benden eyleyip tini tenden götürdü
Sözünle bıraktığın dayağının izleri
Hava kadar elzemdir şimdi bir veda bana
Düşülmeli alnımın şakına bir epigraf
Bil ki senden yadigâr bu buruk eda bana
Yegâne mirasımdır gülümsemez fotoğraf
Kim anlayabilir ki sevdaya ulaşmadan
Yeryüzünde cennetin ılgın rayihasını
İnan anlardım seni tamuya bulaşmadan
Cana fısıldasaydın aşkın layihasını
Tahayyül ettiğimde yâdın renk silsilesi
Sen varken bembeyazken yokluğunda an kara
Piç gibi bırakışın hangi felek sillesi
Gözyaşıma kumadır yokluğunda Ankara
Usul usul süzülen düşünden yanağına
Damlaların bağrında alevlenen ışığım
İtinayla şerh düşün tarih tutanağına
Saçları kasım kokan bir adama aşığım
Şimdi her veda bana gecenin tarifesi
Canımı kanatıyor yalnızlığın budağı
Hüzzama kanatlanan yolculuk arifesi
Saçlarımı okşuyor yokluğunun dudağı
- Gözlerinde hayalim solmadan gidiyorum
Bu sevide miadım dolmadan gidiyorum -
Son sözüm sende kalsın ?elveda? demiyorum
Bu muhataptan yoksun tuhaf bir protesto
?Canıma mühür bastın ey veda? demiyorum
Dudaktan dökülmeyen kararlı manifesto
(A-Y)
23/07/2009
ankara