Bir Yalnızlığın Soğuk Elleri

/bir kız çocuğu, asık suratlı ve mahzun

hayatın yükü üzerine basmış

kendinden hafif bir baskül

ama yükü boyundan büyük

yalnızlık; ağır

bir yalnızlık ki çirkef

tek eli hep soğuk bir yalnızlık tutacak

ki;yalnızlık mahzun bir ölüm/

büyülü kelimelerin darağıcında şimdi güller

efsununu tozlara bırakmış

eskimiş

siyaha çalmış defterlerde

kendini asan bir şairin

son dileğinde

saklı k/adın...

sıralı halkalardan geçmiş bir ilmek dokusu

kendi ellerimle

kendi öngörümle k/ördüğüm!

bu örgünün ilmeği

ben değilim

sen de değilsin

en ucundaki boynum da değil üstelik!

yalnızlık!

boğazımdaki düğüm...

ben değilim ölen

sen değilsin öldürdüğüm

görebiliyor musun?

o soğuk yalnızlığı!

ben görüyorum!

o bir kız çocuğu!

yavrum!...