Bir Yanı Yıkık Kasım

Göçtü göçebe kuşlar bu âlemi terk etti

Bozkırın müdavimi bize kaldı serçeler

Gizemli kırlangıçlar alıp başını gitti

Saman rengini sürdü elsiz kolsuz fırçalar

Yapraklar ateş rengi geçmişini yakacak

Buza meyletti sular sensiz soğuk akacak

Yalnız kurt uluması sanki dağı yıkacak

Kural böyle olsa da hüznü yürek parçalar

Geceler dolunaysız bitmez dumanı sisi

Yıldızlarından yoksun çoğalır göğün yası

Evsiz barksız garipler birde gönül yarası

Duygusuz düşüncesiz yükseliyor sırçalar

Bahardı yazdı derken aylardan kasım oldu

Çirkinleştikçe dünya güzele hasım oldu

Güz gülleri direndi onunda rengi soldu

Hayaller yorgun düştü gayrı uykuya dalar

Anlamsızlık içinde anlam arayıp durdum

Sorduğum sorulara kendimce cevap buldum

Akıbetim besbelli biraz saflığa vurdum

Tohum çatlar toprakta ecel kapıyı çalar

Tasalanma Kurtoğlu yukarda Allah varken

Kıyamette gecikti demek ki vakit erken

Aklına bir şey gelmez avcı avını yerken

Kara gözlü ceylanı boğar boynunu yalar