Bir Yanım

Zamanından erken büyüdüm

Çabuk kabullendim yenilmeyi

Oturup da ne çok ağlardım çocukluğuma

Düştükçe kalkmaktı ezelden beri çabam...

Sevdiğim pek çok şeyden vazgeçtim

Tıpkı yaşamdan ve umuttan vazgeçtiğim gibi

Kime inat ettim, niye bu şikayetim sana?

Anlamı yoktu sözlerimin

Belki de uğramıyordum düşüncene...

Bu son baharın sonum olmasından korkarım

Tıpkı beni bırakıp gitmenden korktuğum gibi

Yaprak sayarım takvimlerden

İçime dökülüverir sarı bir sonbahar

Güneşine koşarım

Söner gözlerim gibi, gözlerin gibi...

Her baktığımda senden anı, bir kaç acı saklıydı

Acı çekerek yaşamanın güzelliğini keşfettim

Benim gibi sarılmanı beklemedim ki

Yine de seviyorum güneşi, yıldızları, gökyüzünü...

Ben şiirler yazardım sana adanmış

Kendim oturup ağlardım

Sen gerçekten uzaktın

Yalandı her zaman bir yanın

Çok şey bitti gidişinle yıkıldım

Ağrıyor senden uzak hep bir yanım...

fulya/**97/98**