Bir Yudum Mey

İçtiğim bir yudum meyde sen

kalbim fırtınalarda gecenin bir yarısı

kadeh kadeh kahrediyorum

Sensizlik, bir burukluk değil benimkisi

Yudum yudum attıkça içime

aklım ermiyor ki, sarhoşluğu bileyim.

kalbim ayılmıyor ki düşlerime hitap edeyim

Senden sızan, bir sızıntı var içimde

sen sarhoşum seni hissediyorum

Vurmasın kapımızı kahırlı dertler

rahatsız edip uğramasın içimize

içimizde bir derde yer bırakmasın

Seninle benim bütün düşlerim

içinde tereddüde mahal kalmasın

Aşkınla her gece yanan hicranı

bilen var mıdır desem de

senden başka bilen olmasın

Met cezir içinde gelgitli aşklarım.

dalgalarla sürüklenip kaybolmasın

Sonsuzluğuna yürüdüğüm bu yol

başı sonu yok bir yolmuş,

bu yolda gidenler zaten

yavaş yavaş solurmuş

ve bu meyden tatanlar

hiç kavuşmadan ölürmüş

Bir duygunun esiri aklım,

uzak bir yolun şarkılarındasın

delicesine dinlemek, var

dinlerken içmek var seni

hep sen varsın düşüncelerimde

sarhoş aklım sende, yol ise umutsuz

( N.K. 22 Ocak 2011)