Bir Zaman Oldu

Yokluğunun acılarını çok zor atlattım

Dimdik durabilmek için kendimden çok şey kaybettim

Her şeyim dağıldı düşüncelerim, duygularım, fikirlerim kayıp gitti

Dağınıklımı, durgunluğumu toplamam bir anda kolay olmadı

Sana uğrayarak günüm başlardı

İş yerine geldiğimde sıcak gülümsemenle elinde kahve beni karşılardın

Kokunu içime çektiğimde her şey benim olurdu

Huzurluydum mutluydum güvendiğim birisi vardı karşımda

İçim bambaşka olurdu

Sen bana kızardın işe geç kalacaksın derdin

O günleri inan kolay olmadı atlatmak

Alışkanlıklarım bir anda dağıldı

İçimde ansızın sızı oluştu

Düşünüyorum da senin caddenden sokağından semtinden geçmeyeli uzun zaman oldu

Sana olan duygularımı inkâr edemezdim

Seni görmek için bir an olsun nelere katlanırdım her yolu denerdim o vakitler

Tutku aşk sevgi insanın etrafını sarıyor büyülüyor adeta

Sen istemesen de elinde olmasa da bağlıyor duyguları birbirine

Zor mu oldu bu kaybediş

İnan çok zor oldu

İlk zamanlar sesin gülüşün gözlerin kendine bağlayıcı sevginle hayat buldum

Bir zaman oldu sesin gülüşün gözlerin içimi parçaladı

Korkuyordum atamayacağım aklımdan diye

Bir zamana oldu bu kaybediş için gece kalkıp saatlerce ağladım

Bir zaman oldu seni haykırdım içimde

Bir zaman oldu kendimi durduramayıp seni görmek için sana geldim ama sen fark etmedin

Bir zaman oldu seni içimden koparamayacağımı beynim söyledi saatlerce günlerce aylarca

Bir zaman oldu nefes alamadım evimde çünkü bana her yer dardı

İçim sığmıyordu bedenime, bir şeyler yiyip bitiriyordu

Çoğu anlar kendimi boşlukta hissettim

Çoğu zaman sen olmadan başaramadım

Çoğu zaman yaşam ağır geldi bana

Ne tutku ne sadakat ne güven yerinde kalmıyormuş hiçbir zaman

Birbirimizin sadece kendimize ihtiyacı olduğunu anladım

Her zaman yanında bir kişi varmış

Terk etmeyen daima yanında olan bunu anladım

Her şeyi kaybetsem bile o beni tutundurdu hayata

Rabbimmiş beni sımsıkı saran

Seni kaybetmem ruhumun boşluğunu doldurdu

Yaşadım ayaklarımın üstünde durdum iyileştim

Bu yaşam seni geri vermedi bana

Kabullendim

Çünkü yaşam verir ve alırdı kural buydu

Hiçbir şey bana ait değildi nede olsa

Ama bir şeyi geri girebilseydim sen olurdun sadece tek sendin eskiden

Ama şimdi öyle olmadığını anladım

Çünkü bu kalp sende bulmadı sana ait değilmiş