Bir Zamanlar

Yoktuk bir zamanlar,

Birbirimizden habersiz

Gizli gizli azalttığımız umutlarımız vardı.

Rüzgâr çekilirdi kalbimizden

Çöl olurduk.

Gece hüzne boğar kenti,

Sabah güne ağlardı.

Artık ,

Dudaklarımızın dokunuşunda

Çoğalıyor aşkımız.

Kimse yokken biz varız

Sevdanın ikliminde iki beden

Ben senle öğrendim güne merhaba demeyi

Gün oldun bende

Senle öğrendim insan olmayı

Ruh oldun beden de

Ve senle öğrendim sevmeyi

Aşk oldun yüreğimde

Yoktuk bir zamanlar

Birbirimizden habersiz

Şimdi sen ve ben

Var olduk

Adını

Sevgi koyduk.