Birbirimizi Anlama Tatili

hep bir kavgaya doğru yolcu

bileklerimizde sımsıkı sarı sayfa kokusu

birbirimizi anlama tatili sayarak şiiri

iliklerimize kadar üşümesek keşfedemezdik

katedilen zorun içimizdeki yarada yazlaştığını

ve hep aynı kentte yaşardık rüyalarımızda da

farklı dünyalarda ölümü gerçekleştirmeye hazır...

ekşi kolonya kokulu anlardan ürpermeler arası

boyası dökülü kapılardan girer gibi rahat

eş dost gezmeleri giyinmiş ağustos akşamlarından

kuşkusunu kırlangıçlarda yenmiş esrik

balkon yalnızlıklarında pişerek geldim sana

gelirim yine...

son yağmurunu bilmek kadar güzelsin

incir gölgelerinde özlediğim bir avuç

göğsüme inen yumrukta bile aradığım

okul zamanlarıyla arkadaşlık anılı

sabah huysuzluklarından uzak

kar ikindili bir yürüyüşten çekilip

en olmadık düşlerin kollarına uymuş bir gülüşte

ilk yağmurumu biliyor gibi sev beni...