Biri Yitik İki Haziran

1.

Gülüşünü özlemekten yitti haziran

Düş kervanları yürüttüm odalarda

Yağmur yorgunu mevsimler gözlerimde

Ömrüm isimsiz bir acıda kayıp

Kumru duyarlığında bir ağlamaya hazır

Varsan razıyım yokluğuna ...

Yine bir yaz tüm renklere uzakken avuçlarımda

Sen umarsız bir kahkahaya ilk ve son ikindi

Bir kasaba mezarlığı rüzgarsız anındayken yine bir yaz

Islığım makamsız yol ezgilerine esirdi

İnsanları ve şehirleri yinesiz bu mutsuzlukta

Yine bir yaz diyorum ...yoksun ...yok musun ...

Puslu aydınlıklara gömülü sabahların ötesinde

İlk kıpırtılara yakın temiz çamaşır kokulu yataklarda

Ölümü en uzun rüya bir çırpınışın sonunda yoğun

Bambaşka bir gelecek düşünüyor kendine ...

En çocuk haliyle sarılmış boynuna tek düşünün

Bırakmak istemiyor ellerini...

Bu eller senin ellerin...ötekiler de...tüm ellerde ...sen...

Bir sen ,sen değilsin ...

2.

Sokak lambaları yalnızlığıma muhtaç kalmasın diyedir diyorum

Gece imkansız hayallerimle hep gülsün eğlensin diyedir

Son gölgeye yoldaş iki göz olsun diyedir diyorum

İlk aydınlığa bir son bakış olsun diyedir

Yüreğim tembelleşmesin diyedir diyorum

Yıldızlar sayılmamaktan eskimesin ...

Ay ışığı solmasın diyedir yüzüne benzetilmemekten

Caddeler yürünmemekten tozlanmasın diyedir diyorum

Kirpiklerim dökülmesin susuzluktan...

Sokaklar gezilsin unutulmasın diyedir diyorum

Bulutlar umut katığı olsun diyedir ...

Şarkılar unutulmasın diyedir diyorum dillenmemekten ...

Biliyorum...acılar yaşansın dinsin diyedir sevgilim ...

Gelmiyorsun...gelmeyeceksin...

Diyedir diyorum...

Susuyorum...