Birileri Bana Cevap Vermeli

birileri; bana cevap vermeli

suskunluğa mühürlememeli bu şehir

kanayan müren dudaklarını

şafakları tutuşturan bu güneş

kadavra sessizliğiyle doğmamalı

gümüş ibrişimlerini döşerken yeryüzüne

intihar sessizliğine bürünmemeli ay

adının anılmadığı gecelerde

intiharın alfabesini bağışlıyorum

karanlığın gözlerine sürme diye

tüm methiyelerim soylu bir öfkeye

öfkelen, öfkelen, öfkelen

zaten bir adı da öfke değil midir aşkın?

sabra yüklenip doğrulmak zamanı

yağmurların yıkadığı dağların öykülerine

bu şehirde çocuklar gündüzden de korkuyor

artık zillere basıp kaçan hiç bir çocuk yok

sonu gelen masalların fitilini yeniden tutuştur

son yeşilin üzerindeyken peygamber böcekleri

umud et, umud et, umud et

zaten bir adı da umut değilmidir aşkın?

bizim hiç 'yara'mız olmadı,; hiç gocunmadık biz,

masal gibi sevdamızı taşırken, gözlerimizde

'Yare'lerimizi muska gibi yedi kat bezlere sarardık,

Ve kim görse kudururdu, kim duysa iflah olmazdı,

metropollere inat, ellerimizde taşırdık fesleğenleri

zaten hüseyni bir intihar değil midir aşk dediğin