Birkaç Adım

.

.

.

.

.

Hava koyuydu

Bize parlak olan

Kendi içlerinde sönüp kayboldu

Yer gök durdu

Tüm görüntüler soyundu

Beni gecenin içine süren

O eni iyi tanımadığım siluetler

Karanlığa kadife elbiseler giydiren yumuşak gölgeler

Tüm günahları peşine takmış

Hızla geçen görüntüler

Sessizce sürüklüyor gezilerine

Hiçbir arzunun uyandıramayacağı hayaller

Kadim dilinden uçan nağmeler

Koca bir hiçlik gibi okşuyor yüzümü

Ulu çınarlar

Kuşkanatları

Zilli böcekler

Tanrı günlüğünden

Müziğini çalıyor uğultulu sesler

Bir yağmur damlası göğün tüm renklerini toplamış dans ediyor yine

Sonsuzluğun içinden

Bize parlak olan rengi bulacağız

Bulunmamış zaman sallanacak avuçlarımızda tutkuyla

Yıldızların sığındığı ülkende

Kantatın romantik kahramanları

Ay tenli suları kutsayacak

Tutsaklığımızı da

Sevinç dolu bir gülüş

Kıyıdaki kumlara değin

Hare hare kundaklayacak çocuksuluğumu dalgalarda

Son aralıktan

Son kez çağıracak tenime yapışan adımı

Yaban çıplaklığın içinden

Kokunu yeniden özümseyeceğim

Tüm yansımaları doğuran tek bir eşzaman

Nesneler ve nesnellerin imgesi olan

Hayat ağacı

Kimi sevsem kadın kokuyor

Özrü kabahatinden daha pahalıya satmak isteyen...