Birliğimiz Dağılmadı
Beraber idik biz yirmi üç sene boyunca
Şimdi taşınma kararı aldı annem, babam.
Çocuklar büyüdü derken, oda az olunca
Şu bir alt kat'a inmek istedi annem, babam.
Neyse fazla uzağa gitmedi sayılırlar
Biz onları, onlar bizi çaya çağırırlar
Zaten üç, dört akşamdır aşağıda yatarlar
Aygaz'ın bağlanmasını bekler annem, babam.
Biz üçüncü katta kaldık, onlar ikinci kat
Yine hep birliğimiz dağılmadı fakat
Eşyalar bir bir taşındı, hiç kalmadı takat
Hep heyecan dolu günler ekler annem, babam.
Kiracıya üç ay öncesinden söylemiştik
Piyangonun sizi vurduğunu belirtmiştik
Mahallemizden gittiklerinde üzülmüştük
Ne çare ki böyle uygun gördü annem, babam.
Kardeşim Emine'nin de genç odası oldu
Artık duvarlara resim yapıştırıp durdu
Tam da karşısına göre televizyon kurdu
Her şeyin hep hayırlısı dedi annem, babam.
Merdivenden inerken buzdolabı çizildi
Oldu işte malesef, bu olmasa iyiydi
Aslında nazar boncuğu denilen bir şeydi
Dizde derman kalmadı, yoruldu annem, babam.
Bundan sonra yemekler ayrı ayrı pişecek
Kendimize göre artık bir de pay düşecek
Kimin keki güzelse, gelip çayla içecek
Misafirleri ağırlayacak annem, babam.
13.05.2024
Not : Aynı evde annem, babam, kız kardeşim, hanım, dört çocuk ve benle birlikte 9 kişi kalıyorduk. Bu dile kolay 23 sene sürdü. Ama gün geldi ayrılmak zorunda kaldık. Şartlar böyle gerektiriyordu herhalde. Hayırlısı olsun diyelim. Bu durumu bir şiir yoluyla anlatmak istedim.