Biten Değildir Yaz

Bir dokunuştan yontardım hikâyeni

Oysa her solgunluk bir gökyüzü süsüdür

Yeni uçurumunla tamama erersin

Dere deyip geçme

Kendi yatağında mahcup

Ele alabilir mi duruşunu kadim dostların

Yastık gibi bakardın sonra sen

Kuşlar göç yolları edinir

Yorulan ince bakışlarımı çek üstüne

Bilirse belki bir tek gül bilir

Ağır olduğunu gölgesinin

Gönlüme kalırsa terleyip dursun avlular

Biten değildir yaz bir kırgınlık işte

Koynuna bir mahcubiyet ekle

Bir dokunuştan yontardım hikâyeni

Sakla anıları kelimelerin şapkaların yanına

Eğilir gül sesinin ağırlığıyla

Kokusunu sorsan başı döner tozlarından

Şu çalılığın arkası çocukluğundur

Solarken gül üzülür mü gönül işlerine?

(Akatalpa, Mart 2016- Sayı 195)