Bitersin

gitmesin gözlerindeki sevgi hemen

tenine yakışan, gülen kırışıklar kalsın

affet duygularını güzeli hatırla

bir bak ki şöyle titresin yüreğin

uyandığında bir sabah sessizliğe

gözlerin karanlığa açılır

masada unutulan tereyağ erir

ekmeği bayatlar bir daha buluşamadan

evin kapısı ne bir daha acılır ne de sevdiklerini alır içeri

çiçeklerin yaşar sen giderken bakan olursa

yoksa senin gibi kuru, delikli açarlar

balıkların, kuşların, yaşadığın kendince büyük ve yaşanmamış geçmiş

bir kalabalık gürültü içerisinde, hatta dedikoduyla gidersin

bitersin, hiç bir şeyi anlamadan

bitersin sandığın kadar büyük olmadan