Bitirilemeyen Şiir

hafif bir yapraktır biten şiir

unutuşun karanlık tülü ağır

hatırladıkça hafifleşip düşmüştür

ışığa ışık düşmüştür

gölgeye gölge

unutuş tülü üstüne

kışta kalmış çıplak ağaç ölüm

yaşanan yaprak yaprak ardışık

-bastığın toprak ne kötüdür ne de iyi-

bir orman yürüyüşünde dön ve bak

hangi yaprak kötüydü diye

-ah...uykuda bütün canlılar masumdur-

her tohumu

iyi ve kötü örtüyorsa beraberce

ve döngüde

yapraklanıyorsa ağaç yine

-hiç bir yaprak

bilirim

dönmez dalına geri-

her doğum

kötü ve iyinin

birlikteliği yine

bu yüzden her usta şair

acemi yeni bir şiirde

çünkü şair için yaşamak

ayrışık ve eşzamanlı

sadece ölümün eşiğinde

bütün yapraklar

döner dalına geri