Bit/işte

//bir arkadaşın Umut makamına yazdım//

Kara tahtasında

şah çeken bana

amalandı yalanlarla.

Verdiğim mendille başkasına

akıttığı yaşları sildiğinden beri.

Duruyorum iki cümle arasında

menşesiz ve fazlalık bir söz gibi.

Hangi yanımdasın,

hangi anımda yoksun?

B(s)ildim kiprik ıslatanım

olmayacaksın artık.

//Biterken başlar her şey biterken aslında

iterken aşklar hüzünleri çalar fasılında

bir şarkı oldunsa.//

Yeni bir umuda,

yeni bir hayata,

yeni bir aşka

süre tanımak

ihtimal kapımda.

Dünyanın bir kutbunu bilirdim oda kuzeyde

pusulamı çalmış dümenim hep o surette.

Ama akıp gidendenin kordonunda

güneyde bir yerlerde b/aşka kutup olduğunu.

Sonrasını öğreneceğim

duraksamış olsamda.

İşte o günün umudu için işte

kanatlanıp uçacağım hayal kollarından

ve çelişkilerle dolu hayat bana

bir (sen) olmadığını hatırlatacak.

Yüreği pamuk sarması,

yüreği çıplak bir adamın beyaz sayfası,

beni yazacak y/ansız sevecek bir gün.

ve sevilmeye geç kalmamışsam eğer

sever ulan bir adam

sever Basra'sı kadar.

Bir mut varsa o mut budur işte

sevdiğim kadar sevilmek b i t / i ş t e

16ocak10