Bitmeyen Rapsodinin Ölmeyen Hayaleti
(...ilk olarak,insan aklının alışkanlık çeperine değer sevda.
farkındasız bir temaşadır önce,kıymeti zamana mukabil bir deneme yanılma.
ederi değerini tam karşılar mı ya da ne kadarını sarmalar;
bunu o muallaktan en iyi zaman sıyırır ve cevaplar.
ölümle bir anılır ya aşklar,işte her kalem tutan sevmiştir ucundan kıyısından....
ve beyaza akııtığı kurşun zerreleri kadar suçludur aşk adına taa en başından...
... ve ne unutmak ne de öldürmek aslında tekil bir eylemdir.
bir varlığın varlık sebebi; her zaman bir başka varlığın ya yaşama sebebidir ya da ölme nedeni...
işte tıpkı sevmek gibi...)
( 1 )
artık bekleme
öldüm!
ben bir hayaletim...
( 2 )
ama,şimdi sen hayal et;
en çok hiç unutmayışım saracak bedenini
sunağında diri ölüm soktukça,en faica uykulu yerinden
titremeyle örselendikçe ellerin
okşayacağım yine seni alıştığın buklelerinden
benim gibi üzüleceksin
kurtlarla dansın zoraki yılansı kolları sargın olacak boşluğuna
bir garip soğukluk çarpışacak içinin yanan sıcaklığıyla
ter basacak zihninin zembilini
ve yazacaksın alnının duvarına kocaman
_evet ! evet ! seviyorum kahretsin
lazımım ben
işlemişim bir kere kanına
lazımım sana asude
kaldırım çocuklarının burnundan fışkıran o hayati sıvı kadar genzine
alışkanlık değilim kabul et
titrimde aşk yazılıydı hani!
nefeslen şimdi,rahatla
kıskanıyorsan seviyorsundur evet
kabul et
izbe bir şehir eşkiyasını sevmek ayıp değil ki
hele cahilliğini örtmüşse sevmekle
hele hele yıllara muavin haykırışlarla yıkılmışsa üzerine
sadece af düşer sana unutmak yerine...
hadi sen unut yine!
( 3 )
hem biliyorum
ben eksildikçe artacağım sende
tüm hukukumu dayadıkça ceza gibi irislerine
veya
suskun bir pandomimle dolacağım içine kahve saatlerinde
uçuşan martıların ciyak seslerinde
hele yazdıklarım sızdıkça aklının pervazından içeriye
sen kılıç gibi tutucaksın
ama onlar bir pamuk gibi değecek tenine
bir çoğunu o zaman fardedeceksin
yumuşayacak astarın düşecek yüzün
neyse
hadi batır istediğin yerime
hadi bitir beni
hadi ...
( 4 )
korkmam ben
yıkılmaz armadalı apoletlerim var benim
gitmekle kalmak arasını sen saymış
asakir methiyeler donanmış
ay'dan ışıma aykırı bir karanlıktır ya gece
ama
tanır beni
bilir
ki ;kaç tapon siyahı mavi edip üflemişim üzerine hece diye
bilir ,benden zarar gelmez gece yarısı uykularına
şahittir ,kıyamam
kör karanlık demem içinde sen olan hiç bir geceye...
( 5 )
unutmak ;
ezelden nümayiştedir dudaklarımda
en sonuncu kısa çöp aldanışımdan bu yana
ben şiirim asude
ben şirim asude
ben aşığım asude
tadı donağını bıçaklamazsa yazmam bir daha
kazıklı hummayı ayrılıktan saymazsan hiç arama bir daha
geri geri yürürken telepatik yaşanmışlık zihninde
terket beni hadi
kaçır hadi becerebilirsen
üzerine üzerine yürürken gölgem gölgene...
olsa olsa
alışkanlık bataryaları esrik hüznümü savurur daha fazla
bana küfrederken hatırlamam hiç
nedendir sence
kallavi bir terkediş tası tarağı geride bırakmaz
seviler hatır tutmaz bizde
bir kereden başka gönül koymaz!
seven canından önce bırakmaz sevdiğini bizde...
hadi unut...
öldür beni asude...
( 6 )
ki; ikisi de aynıdır ilmihalimde
şimdi;
maksudunu vuran taksirat sayhaları ilikle avuçlarına
kadife bir kın al eline
doldur avucuna dünleri
vur unutamadıklarını yere
hadi boşalt beni yüreğinin endamından
inandır beni unuttuğuna
istinadım sokuldukça yılkı yanından kaldırımlarına
bas adımın üzerine kırmızı ayakkabılarınla
önce tanrı sonra gece şahit olsun
tümünü cesedimden önce yakmazsan
bir rumuz ardında bıraktıklarıma...
( 7 )
boşa yorma beni
senin bildiğin topu topu dört mevsim sadece
beşinci mevsimden haberin bile yok daha
kar yağan deniz de benim
kül benzine sokuşturduğun o dikilen elif de
mevsimsiz
beklentisiz
kağnı tekeriyle bıkmadan usanmadan illa taşıyan o herif de
hiç zorlama kendini
sen beni unutamazsın
hiç...
( 8 )
yüzükoyun ,tepeleme bir hayalim ben
yarısını dünyaya çivilemiş bir hayalet
geç o unutma masallarını
ya yârim ol ,yarınım
ya da bir hiç
sakın unutma ama
ben dün olamam sana,buncadan sonra
sen de bana bir hiç
aklının bir kenarına not et
ya da hiç zorlama kendini
sadece hayal et...
ToprağınSesi