Bitsin İçinde Ne Kaldıysa Sana Dair
indir
demir kapıları
bırak zindan dolu muhabbet kalsın şehrin duvarlarında
bitsin
içinde ne kaldıysa sana dair
son cümleler yağsın yağmur niyetine
ıslansın
tüm aşk kitapları
gelincikler salınırken mevsimin göbeğine
ve
karpuz kabuğu düşmeden henüz
kağıttan gemiler yüzsün içimizi ihtiyarlatan körfezin sığ köşelerinde
yansın
yüzyıllık yangınlar gibi
efkarımızın delikanlı vadeleri
ölelim
yahut gidelim
yüzüstü bırakıp kalemleri
kurusun
mürekkebi şiirlerin
şairini vuralım şakağından
ölsün
yazılmayan tüm eylemler
ırzına geçmeden yeni bir yaprağın
duvarlar örelim
mahpushane boyunda sokaklara
imansız voltalar atalım
ay düşürelim
ayak izimize
ay gömelim rugan büyüklüğünde
küçük mezarlarımız olsun
duasından vazgeçen
sükut edelim
ikrardan pay eden
paydamız soluk olsun
son nefesimizi alalım
kalabalıklar bizden vazgeçerken
vazgeçelim
kahpe düşlerinden sokağın
son çelmeyi biz atalım
öpüşürken kadavramız...